yalan....

2008-01-15 23:47:00

     Bahar geldi zannedip açan tüm çiçekler yağan karla dona tutuldu.dönen dünyaya aldanan her insan öldüğünde dünyayı kendisinin döndürmediğini anladı…Bir izilyonist kadar yalancı, onu izleyenler kadar saf, şapkadan çıkan bir tavşan kadar şaşkın hissettim kendimi…Bu duygu karmaşasında tek sabit kalanın sen olması şaşkınlığımı , hala seni sevi sevmem saflığımı , ve bunu kendime itiraf edememem yalancılığımı gösterdi bana…ve ben ilizyonist olmayı seçtim.seni sevmiyorum.İnanmıyosan bak ben evleniyorum... Devamı

yolcudur remoaltun....

2007-05-31 16:49:00

Devamı

aşkını gizle...

2007-05-14 23:24:00

Devamı

Ters giden kim ?

2007-05-08 22:08:00

  ‘Gençler ihtiyarların aptal olduğunu sanırlar   ama ihtiyarlar gençlerin aptal  olduğunu bilirler’                                                        george chapman Devamı

Ey TÜRK !

2007-05-06 17:18:01

Devamı

Bir kalemin hikayesi...

2007-05-01 20:20:00

        Kurşun kalemin nankörlüğünü yaşat onlara...                Her temiz sayfada yaşadığın heyecenı paylaş..                                                            Ama unuttuğunu anlamasınlar..                                       Kuruyan bir ağacın altındaki yitik geçmişi...       Çok sonradan anladım..     Kurşun kalemle yazılarak verilen sözlerin...     Bir çırpıda silindiğini...    ... Devamı

sen nereye baktın ilk...

2007-04-26 20:39:00

Devamı

görünüşe kandık...

2007-04-25 16:31:00

Devamı

İNCİR ÇEKİRDEĞİNE SIĞDIRILAN HAYATIM

2007-03-09 23:45:00

       Çocukluğun parayla alındığı devirde büyümeye çalıştık yokluk içinde..tanıştığımız ilk delikanlı veresiye oldu.Vefalığını bir ömür borçlu kalarak ödedik.Yaşadıkça öğrendik yalnızlığın miras kaldığını ve acıyı paylaşmanın sevincini aynalarda yaşamayı.Mutluluklarımız ayrıntıda gizlendi  onları bulmak için düşünmemiz gerekti.Hayatta sırları paylaşmanın heyecanı her seferinde vurgun yedirdi bedenimize ve her sır manşet oldu dertlerini ceplerinde taşıyan insanlara..      Ana gibi yar olmaz dediler ama cami avlusuna gelenler hep erkekti.Mermerin soğukluğunu hissettim anne kucağından sonra.Kaderim yolumdan geçenlerin anlamsız bakışları kadar bilinmezliğe saplandı ve yaşayacaklarım bir gönüllünün merhametine kaldı.İlk defa el açtım ve son olmadı.Yaşam boyunca bırakılan oldum soğuk mermerlere ve yürümeden tırmanmayı öğrettiler demir parmaklıklara.Büyüdüm zahmetsizce yaşamayı alışkanlık ettiğimiz avlularda.Çocukluğum bir sürüm içinde gelmeden geçti.En özlem duyduğum atasözü açık görüş lafı oldu.Ama atalarımın aldırmazlı incir çekirdeğine sığan bir hayat yaşattı.İyiliği, merhameti filmler de  gördük, söylediğimiz tek şey bunlar anca televizyonda olur lafı oldu.Ve yaşananlar en acımasız korku filmlerini andırdı.Hep figüranlığını yaptım hayatın, korkanda ölende, aldatılanda ben oldum.     Seversen geçer dediler.Aşk adam edermiş insanı, kendin için değil sevdan için yaşa.Onun her tebessümü senin başarın olacaktır dediler.Ama hesap etmediler tek, yaşamayı dert etmediğimizi.Çektiklerin yağmur suyuna kapılır gidermiş.Onu da öğrendim o suyun göz yaşlarımın olduğunu  ve bir türlü yeşertemediğim kalbimin erozyona uğradığını.Biraz geç fark ettim hayatımı fay üstünde kurduğumu, artık toprağa da fazla gelmiştim her fırsatta silkeledi üstünden, direndiğimi görünce kalbimi aldı.Öğrendim sevmek yerden yurttan olmak demekmiş ve her yer dar gelirmiş insana, sığındığı tek yer yine kendisi olurmuş.   ... Devamı

annem..

2007-02-28 19:45:00

Senle ve Sensiz     Düştüm ana Kaldıranda olmadı tutanda Sen nerdesin ! Seksen gün önce bıraktın Suç hangimizde Bırakıp gidende mi? Yoksa dur diyemeyende mi?     Oysa ne güzeldi Dertlerimin o güzel yüreğindeki tesellisi Ve her gülüşündeki gizemli sır Söylesene ana neydi gizemin Sendeki bu mutluluk Bensem sakın söyleme Kendime bile huzur arar oldum Sende varken hiç ihtiyaç duymazdım     Düştüm ana Emekler oldum Sende yoksun Kim elini açıp beklesin yürümemi Yokuş anne buralar     Beni düşünen bir ben kaldım Onu da alır oldular Nankörü düşünmek koydu ana Kim merdi arayıp bulacak     Oysa sen değimliydin doğduğumda Yolların aydınlandığını gören Benim büyük adam olacağımı söyleyen Niye yolumu göremez oldum Neden küçük insanların büyük oyuncağıyım     Ana oğlun düştü Ağlayamaz oldu Burada kimse gülmüyor Neden mi? İnsanların yürekleri ayaklarında Bir yürek uğruna kapandım yerlere Çiğneyene kar kalıyor Kansızlık kokuyor bu diyarlar   Sen gökyüzünde sevdin beni Bana yıldızları ellettin geceleri Alıştırdın beni ana yükseklere Çamur zor geliyor bana Ve burada yürümek bile zor ana   Hala hisseder misin Her ağladığımda O zaman hep aklımdayım desene Sıkılmadın deme ana Hala duyar mısın merdivenlerde  ayak sesimi Kapıyı açtığında kimi görür oldun Seksen gündür kim geliyor kapına   Hani yatamazdın ben gelene kadar Şimdi nasıl uyku tutar seni Yoksa yatağımda mı daldın yine Hala kurulumu yatağım Gece geç geldiğimde kızardın Şimdi niye bağırmıyorsun Gelmeyeli aylar oldu Anne uykum geldi   Ekmek parası kazanırken kaybettim Senin sıcaklığını Kazandığım para ısıtmıyor nefesin kadar Ve sensiz yediğim lokmalar haram geliyor bana Göz yaşlarım tuzsuz ana Sensiz çilenin bile tadı yok burada   Düştüm ana gel kaldır küçük oğlunu ezdirme kansılara……     ... Devamı